Długodystansowy Test Flotowy : Miejski test Kii cee’d

26 marca 2013

Tygodniowy test Kii cee'd? Czemu nie! Auto na ulicach prezentuje się ciekawie, ale zobaczymy co ma do zaoferowania wnętrze, zarówno od strony stylistyki, jak i właściwości jezdnych.    Anna Deptułapurchasing manager,BoehringerIngelheim Sp. z o.o. Na mój skromny użytek trafiła bogata wersja XL. Już robi się przyjemnie. Mnogość opcji na środkowym panelu sterowania i na kierownicy w pierwszej chwili przytłacza. Szybko jednak okazuje się, że wszystko jest czytelne, a podświetlenie przy jeździe nocnej da się wyregulować tak, aby nie dekoncentrowało kierowcy. Oko cieszy duży szklany dach. Jeszcze większą radość wywołują opcje podgrzewanych foteli i kierownicy. Nic przyjemniejszego nie mogło mnie spotkać, zwłaszcza kiedy zima szaleje za oknem. Te elementy dają komfort, nie ma co się czarować, ale w aucie zwracam uwagę na coś więcej niż na przyjemności tego typu.Skupmy się więc na konkretach. Wsiadam do auta i niepokoi mnie fotel. Mam wrażenie, że nie trzyma mnie, jak należy. To wrażenie, niestety, utrzymuje się w trakcie jazdy. Pod tym względem lepiej oceniam Škodę czy Forda. Ustawiam elektrycznie regulowany fotel, lusterka, uruchamiam silnik (nie za głośno, nie za cicho, tego się po tym aucie spodziewałam) i ruszam. Jest bardzo skrętny, kierownica chodzi leciutko. Łatwo nim manewrować. Włączam się do ruchu, i czuję się komfortowo. Samochód ma bardzo dobrą widoczność, duże lusterka boczne, duża tylna szyba nie dają najmniejszych powodów do krytyki. Konstruktorzy Opla Insignii, samochodu z segmentu wyżej, mogliby się tutaj czegoś nauczyć. Wnętrze jest przestronne i komfortowe, dające się łatwo zaadaptować do własnych potrzeb. To ważne, zwłaszcza gdy charakter pracy oznacza konieczność spędzania w aucie dużo czasu. Schowki wokół kierownicy są idealnych rozmiarów, pomieszczą niezbędniki wymagających użytkowników. Ważna sprawa, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, kiedy lista akcesoriów, bez których nie da się żyć, zdaje się nie mieć końca... Wracając jednak do konkretów – silnikowi 1.6 CRDi o mocy 128 KM w jeździe miejskiej niczego nie brakuje, a motor jest wystarczająco dynamiczny. Osiągnięte przeze mnie średnie spalanie po tygodniu jazdy po mieście w przedziale 5,5–6 litrów na setkę to dobry wynik. W tym zakresie spełnia oczekiwania w 100%. Zastrzeżenie budzi u mnie jednak skrzynia biegów. Samochód ma na liczniku niecałe 20 000 km, a wrażenie przy zmianie biegów wywołuje złudzenie, że zniknęło gdzieś jedno „0" ... Tak nie powinno być i za to cee'd dostaje ode mnie minus. Ostatnia kwestia, na którą zwracam uwagę – bagażnik. Jak na auto o tych gabarytach, uważam, że jest w sam raz. Nie jest co prawda tak okazały jak w Octavii, ale zostawia w tyle Focusa. Poza tym parkowanie z kamerą cofania miałoby szansę stać się jedną z moich ulubionych czynności. To bardzo przydatne wyposażenie auta, zwłaszcza w okresie zimowym, kiedy hałdy śniegu i bryły lodu stanowią często niemiłą niespodziankę na miejskich chodnikach. Muszę jednak zaznaczyć, że nawet bez kamery cofania należy mu się pochwała. Auto jest bardzo proporcjonalne, szybko daje się wyczuć i parkowanie nim nie powinno nikomu przysparzać kłopotu.Jak już wcześniej wspomniałam, mój test z różnych względów zmuszona byłam ograniczyć do jazdy miejskiej. Może to i dobrze, w takich warunkach w ogromnej większości użytkuję samochód, a chyba lepiej oceniać warunki, które się dobrze zna. Niemniej jednak jestem ciekawa wrażeń kolejnych kierowców, zwłaszcza tych, którzy pokonują dłuższe trasy.